جستجوی پیشرفته
بازدید
5343
آخرین بروزرسانی: 1393/03/22
خلاصه پرسش
چرا در دعا برای تعجیل فرج امام زمان(ع) نمی‌گوییم: «اللهم بلّغ فرجه» و می‌گوییم: «اللهم عجّل فرجه»؟
پرسش
با سلام، چرا نمی‌گوییم: «اللهم بلغ فرجه» و می‌گوییم: «اللهم عجل فرجه»
پاسخ اجمالی
«بَلِّغ»، فعل امر از ریشه بُلُوغ و بَلاغ، است که معنای مصدری آن رسیدن به انتهای مقصد است، اعمّ از آن‌که مکان باشد، یا زمان، یا امرى معیّن. هم‌چنین گاهی به معنای نزدیک شدن به مقصد می‌آید، هر چند به آخر آن نرسد.[1]
بنابراین معنای بَلِّغ فرجه یعنی انتظار و زمان ظهور امام را به انتها برسان و گشایشی در ظهورش مرحمت فرما، یا گشایشی در ظهورش به وجود بیاور و او را به مقصدش که ظهور است نزدیک کن.
اما «عَجِّل» نیز فعل امر است و مصدرش «عجلة» به معنای شتاب کردن و خواستن چیزی پیش از وقت آن می‌باشد، البته اگر علت عجله شهوت باشد مذموم و اگر علت آن شهوت نباشد، بلکه امری باشد که مورد رضایت خداوند متعال است، محمود و پسندیده است.[2] بنابراین «عَجّل»، علاوه بر این‌که امر است و فوریت و تعجیل را می‌رساند، خود لفظ نیز این فوریت و تعجیل را تأکید می‌کند و به صراحت از پروردگار درخواست می‌شود اگر چه وقت ظهور فرا نرسیده، اما تو با لطف خود در امر ظهور شتاب کن و پیش از وقتش آن‌را محقق ساز. لذا چون لفظ عَجِّل، صراحت در مقصود داشته و با مقصود ما که بخشیدن بقیه مدت غیبت و تعجیل در آن است سازگاری بیشتری دارد، در دعاها می‌گوییم «اللهم عجل فرجه» هر چند به کار بردن بلّغ، نیز به جای آن غلط نمی‌باشد.
 

[1] . «بلغ؛ البُلُوغ و البَلَاغ: الانتهاء إلى أقصى المقصد و المنتهى، مکانا کان أو زمانا، أو أمرا من الأمور المقدّرة، و ربما یعبّر به عن المشارفة علیه و إن لم ینته إلیه»، راغب اصفهانى، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، تحقیق، داودی، صفوان عدنان، ص 144، بیروت، دارالعلم الدار الشامیة، بیروت، چاپ اول، 1412ق.
[2]. همان، ص 548.
نظرات
تعداد نظر 0
لطفا مقدار را وارد نمایید
مثال : Yourname@YourDomane.ext
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید

طبقه بندی موضوعی

در خبرنامه سایت عضو شوید

آخرین پرسش ها و پاسخ ها را همه روزه در ایمیل خود مطالعه کنید

پرسش های اتفاقی

پربازدیدترین ها