جستجوی پیشرفته
بازدید
6153
آخرین بروزرسانی: 1393/09/06
خلاصه پرسش
کسی که دوره کوتاهی - حداکثر صد سال - در دنیا بوده و تمامش را نیز گناه کرده، حال چرا او باید تا بی‌نهایت در جهنم باشد؟
پرسش
فرض کنید یک نفر صد سال عمر کرده است و در این صد سال هیچ کار خوبی انجام نداده باشد و تمام این عمر را گناه کرده است، آیا چنین شخصی حتماً تا ابد جهنمی است؟ مگر این‌گونه نیست که گناهان به اندازه خودشان جزا داده می‌شوند پس این ابدیت به چه معنا است؟ آیا این عدالت است؟ و یا چرا مثلاً به جهت ارتکاب یک گناه، آن‌چنان مجازاتی برایش ذکر کرده‌اند که وحشتناک است! مثلاً اگر کسی یک نگاه حرام داشته باشد، چشمانش را پُر از آتش می‌کنند!
پاسخ اجمالی
از امام صادق(ع) راجع به جاودانی بودن اهل بهشت در بهشت و اهل دوزخ در دوزخ پرسیده شد، آن‌حضرت در پاسخ فرمود: «اهل دوزخ به این جهت همیشه در دوزخ هستند چون نیّتشان این بود که اگر براى همیشه در دنیا باشند عصیان و نافرمانى حق تعالى را بنمایند. و اهل بهشت به این جهت در بهشت جاودانى هستند چون نیّتشان در دنیا این بود که اگر در آن باقى بمانند پیوسته اطاعت خداوند را نمایند. پس نیّت این دو گروه باعث جاودانه بودنشان در بهشت و دوزخ گردیده است»، سپس آن‌حضرت این آیه شریفه را تلاوت فرمود: «قُلْ کُلٌّ یَعْمَلُ عَلى‏ شاکِلَتِهِ»؛[1] [اى پیامبر! به مردم] بگو: هر کس بر حسب ذات و طبیعت خود عملى انجام خواهد داد. بعد حضرت صادق(ع) فرمود: «یعنى بر حسب نیّت و قصد خود».[2]
براساس این روایت؛ شخصی که در مدت عمر خود گناه کرده و نیّتش هم این باشد که اگر در این دنیا به طور همیشه زندگی کند، به نافرمانی خداوند و انجام گناه مشغول باشد، همیشه در آتش جهنم خواهد بود.[3] مگر این‌که در حال حیات و زندگی در این دنیا پشیمان شده و توبه کند؛ زیرا هر چند پروردگار جهان، رفتارهایی را برای انسان ممنوع کرده و بیان داشته که در صورت ارتکاب چنین رفتارهایی، آتش دوزخ در انتظارشان خواهد بود. ولی با توجه به رحمت واسعه خداوند، مسیرهایی فراروی انسان‌ها نهاده شده، تا بتوانند با عبور از آنها، برخی مجازات‌های سنگین خود را لغو کرده و یا آنها را تا حدودی کاهش دهند. جُبران خسارت ناروا، طلب بخشش از آسیب دیدگان ناشی از گناه و در نهایت، توبه به درگاه الهی از راه‌های جبران یک گناه می‌باشد.
بدیهی است که این موارد جبران کننده و بویژه توبه، باید قبل از مرگ انسان و در زمان زنده بودنش انجام شود و اگر کسی تنها نیت و قصد او در دنیا گناه و نافرمانی باشد، و به دنبال انجام کار نیک نباشد، و نیتش این باشد که چنین رویکردی را تا آخر عمر ادامه دهد، همیشه بودن او در جهنم در اثر نافرمانی خود او است و این با عدالت خداوند منافاتی ندارد.[4]
 

[1]. اسراء، 84.
[2]. برقی، احمد بن محمد، المحاسن، محقق، مصحح، محدث، جلال الدین،‏  ج ‏2، ص 331، قم، دار الکتب الإسلامیة، چاپ دوم، 1371ق.
[3]. طوسى‏، خواجه نصیر الدین، آغاز و انجام، مقدمه، شرح و تعلیقات، حسن زاده آملى، حسن،‏ ص 138، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى‏، چاپ چهارم‏، 1374ش‏.
نظرات
تعداد نظر 0
لطفا مقدار را وارد نمایید
مثال : Yourname@YourDomane.ext
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید

طبقه بندی موضوعی

در خبرنامه سایت عضو شوید

آخرین پرسش ها و پاسخ ها را همه روزه در ایمیل خود مطالعه کنید

پرسش های اتفاقی

پربازدیدترین ها